Гравитатсия ёки тортишиш кучи – бу оламдаги барча жисмлар орасида мавжуд бўлган фундаментал ўзаро таъсир кучи бўлиб, у жисмларнинг массалари ва улар орасидаги масофа билан белгиланади. Гравитатсия коинотдаги ҳаракат ва тартибни тушунишда муҳим аҳамиятга эга ва унинг таъсирини Ерда ҳам, коинотда ҳам кузатиш мумкин.
Гравитатсиянинг Тарихи
Гравитатсия назарияси қадимги даврлардан бошлаб ривожланган. Аристотел тортишиш кучини Ернинг маркази билан боғлаган, лекин илмий асосларни Исаак Нютон 1687-йилда “Табиат фалсафасининг математик асослари” асарида қўйиб берган. Нютоннинг универсал гравитатсия қонуни жисмлар орасидаги тортишиш кучини қуйидаги формула орқали ифодалаган: