Хромосомалар – бу ҳужайранинг ядросида жойлашган, генетик ахборотни сақловчи тузилмалардир. Улар ДНК ва оқсиллардан ташкил топган бўлиб, тирик организмларнинг наслга ўтадиган барча белгиларини назорат қилади. Хромосомалар ҳар бир ҳужайранинг ядросида жуфт-жуфт бўлиб мавжуд бўлади ва ҳар бир жуфтлик ота-онадан мерос бўлиб ўтади. Инсон организмида ҳар бир ҳужайрада одатда 46 та хромосома мавжуд бўлиб, бу 23 жуфтни ташкил қилади. Уларнинг 22 жуфти аутосомалар, 1 жуфти эса жинсий хромосомалардир.
Хромосомалар қандай тузилган?
Хромосоманинг асосий таркиби ДНК молекуласи ва унга бириккан оқсиллар, асосан гистондан иборат. ДНК молекуласи спиралсимон шаклда ўралган бўлиб, бу шаклга “икки занжирли спирал” дейилади. ДНК ўзида генлар деб аталадиган бўлимларга эга бўлиб, ҳар бир ген маълум бир оқсилнинг синтезини назорат қилади. Хромосома шаклида кўринадиган структура митоз ёки меиоз пайтида, яъни ҳужайра бўлиниши вақтида аниқланади. Тинч ҳолатда ДНК кўпроқ ипдек хроматин шаклида бўлади.

Хромосоманинг қисмлари
Хромосомалар бир нечта асосий қисмлардан иборат. Сентромера – бу хромосоманинг икки елкасини бирлаштирадиган марказий нуқта бўлиб, у бўлиниш пайтида микронайчалар бирикадиган жой ҳисобланади. П қисми (қисқа елка) ва қ қисми (узун елка) хромосоманинг иккита елкасини ифодалайди. Ҳар бир хромосома теломерлар билан тугайди, бу қисмлар хромосомани барқарор сақлаб туради ва уларнинг қисқаришининг олдини олади.
Инсон хромосомалари
Инсон танасида 23 жуфт хромосома бўлади. Улардан 22 таси аутосомал хромосомалар, яъни эркак ва аёлларда бир хил бўлган хромосомалар ҳисобланади. Қолган 1 жуфт жинсий хромосомалар бўлиб, улар шахснинг жинсини белгилайди. Аёлларда иккита Х хромосома, эркакларда эса битта Х ва битта Й хромосома мавжуд. Бу жинсий хромосомалар нафақат жинсий фарқларни белгилайди, балки айрим генетик касалликларнинг ҳам ташувчиси бўлиши мумкин.
Хромосомаларнинг функсияси
Хромосомалар организмнинг ривожланишида, ҳужайраларнинг тўғри ишлашида ва наслдан наслга генетик ахборотни ўтказишда муҳим рол ўйнайди. Улар генетик кодни ўзида сақлаб, ҳужайра бўлинаётганда бу кодни янги ҳужайраларга узатади. Бундан ташқари, хромосомалар ҳужайра сикли давомида ДНКни тўғри йиғиш, синтез қилиш ва бўлиш жараёнларини бошқаради. Улардаги генлар тананинг турли функсияларини, жумладан, ташқи кўриниш, физиологик жараёнлар ва ирсий касалликларни белгилайди.
Хромосомаларда юзага келадиган ўзгаришлар
Хромосомалар сонида ёки тузилишида юзага келадиган ўзгаришлар кўплаб генетик касалликларга олиб келиши мумкин. Масалан, агар инсонда битта ортиқча 21-хромосома бўлса, бу Даун синдромига олиб келади. Турнер синдроми эса аёлларда битта Х хромосоманинг йўқлиги билан боғлиқ. Шу каби хромосомаларнинг ўзгарган шакллари ёки нотўғри жойлашуви кўплаб ирсий муаммолар ва ривожланиш нуқсонларига сабаб бўлиши мумкин.

Хромосомаларни ўрганиш усуллари
Генетик тадқиқотларда хромосомаларни кўриш ва уларни таҳлил қилиш учун кариотип деб аталадиган усул қўлланилади. Кариотип бу ҳужайранинг барча хромосомалари тартибланган расмидир. Бу расм орқали хромосомаларнинг сони, ўлчами, шакли ва жойлашуви ўрганилади. Шунингдек, замонавий технологиялар ёрдамида молекуляр ситогенетика, ФИШ (флуорессент ин ситу ҳйбридизатион), КГҲ (компаративе геномик ҳйбридизатион) каби аниқроқ усуллар хромосомалардаги нозик ўзгаришларни аниқлашга ёрдам беради.
Эволютсион жиҳатдан хромосомалар
Хромосомалар организмларнинг эволютсион тараққиётида муҳим рол ўйнайди. Хромосомалардаги генетик ўзгаришлар – мутатсиялар – янги белгилар пайдо бўлишига олиб келади. Бу эса организмнинг мослашувчанлигини оширади. Хромосомаларнинг йиғилиши ва фарқлари орқали турли организмлар ўртасидаги эволютсион яқинлик ёки узоқликни аниқлаш мумкин. Масалан, одам ва шимпанзе ДНКси 98% ўхшаш бўлишига қарамай, хромосомаларнинг сони ва жойлашуви уларнинг биологик фарқини белгилайди.
Хромосома касалликлари
Хромосомалар билан боғлиқ касалликлар сон жиҳатдан (анеуплоидия) ёки тузилиш жиҳатидан (делетсиялар, дупликатсиялар, инверсиялар) бўлиши мумкин. Даун синдроми энг кенг тарқалган хромосомал касаллик бўлиб, 21-хромосоманинг уч нусхада бўлиши билан тавсифланади. Патау синдроми (13-хромосома тризомияси) ва Эдвардс синдроми (18-хромосома тризомияси) оғир ривожланиш нуқсонларига олиб келади. Бу касалликлар кўпинча ҳомиладорлик даврида аниқланиши мумкин ва махсус пренатал диагностика усуллари ёрдамида ташхис қўйилади.

Жинсий хромосомалар ва уларнинг аҳамияти
Жинсий хромосомалар – Х ва Й – организмнинг жинсини белгилашда иштирок этади. Й хромосомасида жойлашган СРЙ гени эркак жинсий ривожланишини бошлатади. Х хромосомасида эса кўплаб муҳим генлар мавжуд бўлиб, уларнинг нуқсони кўплаб ирсий касалликларга олиб келади. Аёлларда икки Х хромосомадан бири инактив ҳолатда бўлади, бу ҳолат лёнизатсия деб аталади. Эркакларда эса битта Х хромосома бўлгани учун, бу хромосомадаги генетик муаммолар бевосита фенотипда намоён бўлади.
Хромосомалар билан ишловчи фанлар
Ситогенетика – бу хромосомаларни ўрганадиган фан бўлиб, генетик ахборотнинг хромосомалар орқали қандай ташилишини ва уларнинг касалликлардаги ролини таҳлил қилади. Молекуляр биология эса хромосомалар таркибидаги ДНК ва генларнинг молекуляр тузилишини ўрганади. Биоинформатика ёрдамида эса хромосома даражасидаги катта миқдордаги маълумотлар таҳлил қилинади. Замонавий тиббиётда генетик консулътатсия хизматлари хромосомал касалликларни аниқлаш, олдини олиш ва прогнозлаш учун кенг қўлланилади.
Келажакдаги тадқиқотлар йўналишлари
Генетик муҳандислик, КРИСПР технологияси каби замонавий усуллар орқали хромосомалардаги мутатсияларни тўғрилаш имконияти мавжуд бўлиб, бу келажакда кўплаб генетик касалликларни даволашга йўл очади. Хромосомалар даражасида геном таҳрири орқали инсон саломатлигини яхшилаш, наслга яхши генларни бериш имконияти юзага чиқмоқда. Шунингдек, синтетик биология соҳасида сунъий хромосомалар яратиш ишлари олиб борилмоқда, бу эса илм-фаннинг энг илғор йўналишларидан бири саналади.
